1. Skip to Main Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer
Καλως ήρθατε στο ανανεωμένο FOGGS.gr

- Σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας.

 E-mail

- Σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας. Καταγγελία της σύμβασης. Έλεγχος καταχρηστικότητας της καταγγελίας. Ένσταση αποσβέσεως χρέους με καταβολή. Συρροή ενδοσυμβατικής και αδικοπρακτικής συμπεριφοράς.
- Επί συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας, που δεν καταλαμβάνεται από τις ρυθμίσεις του ΠΔ 219/1991 ο εντολέας (παραγγελέας) δικαιούται να καταγγείλει τη σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας και πριν από την παρέλευση του ορισμένου χρόνου διάρκειας της, αλλά μόνο για σπουδαίο λόγο, τη συνδρομή του οποίου οφείλει να αποδείξει ο επικαλούμενος την καταγγελία και τη λύση της σύμβασης. Όταν η σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας είναι αόριστης διάρκειας, ο αντιπροσωπευόμενος (εντολέας) δικαιούται, να ανακαλέσει την προς αντιπροσώπευση δοθείσα εντολή ελευθέρως, αζημίως και απεριορίστως, οποτεδήποτε, χωρίς να δεσμεύεται από οποιαδήποτε προθεσμία. Έγκαιρη ή άκαιρη ανάκληση στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει, όπως επίσης δεν υπάρχει υποχρέωση αιτιολόγησης ή επίκλησης λόγου, έστω και σπουδαίου. Ελέγχεται μόνο υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 281 ΑΚ, και στην περίπτωση αυτή συνεπάγεται όχι ακυρότητα της ανάκλησης, αλλά μόνο υποχρέωση αποζημίωσης του εντολοδόχου.
- Παράνομη συμπεριφορά, που κατά το άρθρο 914 ΑΚ δημιουργεί υποχρέωση του υπαιτίου σε αποζημίωση, συνιστά προεχόντως κάθε ενέργεια αντικείμενη σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, όπως είναι και ο περιεχόμενος στο άρθρο 281 ΑΚ, αφού απαγορεύει την άσκηση του δικαιώματος όταν γίνεται κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Συνεπώς, υποχρέωση αποζημίωσης κατά το άρθρο 914 ΑΚ επάγεται και το υπαίτια ασκούμενο, από τον συμβαλλόμενο διαρκούς σύμβασης, δικαίωμα καταγγελίας αυτής, από την οποία προκλήθηκε ζημία του αντισυμβαλλομένου, αν η άσκηση του διαπλαστικού αυτού δικαιώματος υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν και τα χρηστά ήθη. Η ίδια υποχρέωση αποζημίωσης γεννιέται κατά το άρθρο 919 ΑΚ, αν η άσκηση του δικαιώματος αυτού αντίκειται στα χρηστά ήθη και ο υπόχρεος ενήργησε από πρόθεση. Το δικαίωμα, ωστόσο, του συμβαλλομένου να προβεί σε καταγγελία της συμβατικής σχέσης δεν ασκείται εναντίον των χρηστών ηθών, όταν η συνέπεια της, δηλαδή η λύση της σύμβασης, εντάσσεται στις αντικειμενικά προβλέψιμες από τον αντισυμβαλλόμενο συναλλακτικές δυνατότητες εκείνου που ασκεί το δικαίωμα και δεν είναι άσχετο προς το καλώς εννοούμενο συμφέρον της επιχείρησής του
- Τέλος, κατά το άρθρο 416 ΑΚ, η απόσβεση της ενοχής επέρχεται με καταβολή. Ο οφειλέτης, εναγόμενος προς πληρωμή ορισμένου χρέους και ισχυριζόμενος απόσβεση αυτού με καταβολή, αρκεί ν' αποδείξει την καταβολή αυτή, χωρίς να είναι ανάγκη ν' αποδείξει και ότι η γενόμενη καταβολή αφορά το επίδικο χρέος, γιατί τούτο εξυπακούεται, αφού μόνο γι' αυτό είναι η διαφορά. Ο δανειστής, ωστόσο, δικαιούται, κατ' αντένσταση, να ισχυριστεί και ν' αποδείξει ότι η προβαλλόμενη καταβολή αφορά άλλο χρέος του οφειλέτη. Στην περίπτωση αυτή ο οφειλέτης μπορεί ν' αντιτάξει ότι η καταβολή έγινε προς εξόφληση του επίδικου χρέους είτε κατόπιν συμφωνίας είτε με μονομερή απ' αυτόν καθορισμό του εξοφλητέου από τα περισσότερα χρέη με βάση το άρθρο 422 ΑΚ.

Διατάξεις:

ΠΔ: 219/1991,
ΑΚ: 281, 416, 914, 919, (ΦΑΝΙΑ)(Απόσπασμα)

Αριθμός 3879/2007

Εφετείο Αθηνών

Πρόεδρος: Ανδρέας Δουλγεράκης, Πρόεδρος Εφετών
Εισηγητής: Γεώργιος Χοϊμές, Εφέτης
Δικηγόροι: Γεώργιος Στοϊκος – Αθανασία Νίνου

(…) Επί συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας, που δεν καταλαμβάνεται από τις ρυθμίσεις του Π.Δ. 219/1991 ο εντολέας (παραγγελέας) δικαιούται να καταγγείλει τη σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας και πριν από την παρέλευση του ορισμένου χρόνου διάρκειας της, αλλά μόνο για σπουδαίο λόγο, τη συνδρομή του οποίου οφείλει να αποδείξει ο επικαλούμενος την καταγγελία και τη λύση της σύμβασης. Όταν η σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας είναι αόριστης διάρκειας, ο αντιπροσωπευόμενος (εντολέας) δικαιούται, ..., να ανακαλέσει την προς αντιπροσώπευση δοθείσα εντολή ελευθέρως, αζημίως και απεριορίστως, οποτεδήποτε, χωρίς να δεσμεύεται από οποιαδήποτε προθεσμία. Έγκαιρη ή άκαιρη ανάκληση στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει, όπως επίσης δεν υπάρχει υποχρέωση αιτιολόγησης ή επίκλησης λόγου, έστω και σπουδαίου. Ελέγχεται μόνο υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 281 ΑΚ, και στην περίπτωση αυτή συνεπάγεται όχι ακυρότητα της ανάκλησης, αλλά μόνο υποχρέωση αποζημίωσης του εντολοδόχου. …
Εξάλλου, η υπαίτια ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη, με την οποία παραβιάζεται κάποια σύμβαση, μπορεί, εκτός από την αξίωση που απορρέει από τη σύμβαση, να στηρίξει και αξίωση από αδικοπραξία, αν η πράξη αυτή διαπραττόμενη και χωρίς τη συμβατική σχέση, θα ήταν παράνομη ως αντικείμενη στο επιβαλλόμενο από το άρθρο 914 του ΑΚ γενικό καθήκον να μη ζημιώνει κανείς υπαίτια τον άλλο (ΟλΑΠ 967/1973 ΝοΒ 22. 505, ΑΠ 1120/2005 ΧρΙΔ 6. 145. ΑΠ 1600/2002 ΕλλΔνη 44. 768, ΑΠ 1615/1999 ΕλλΔνη 41. 344, ΑΠ 555/1999 ΕλλΔνη 41. 89, ΑΠ 1268/1994 ΕλλΔνη 37. 1361).
Παράνομη συμπεριφορά, που κατά το άρθρο 914 ΑΚ δημιουργεί υποχρέωση του υπαιτίου σε αποζημίωση, συνιστά προεχόντως κάθε ενέργεια αντικείμενη σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, όπως είναι και ο περιεχόμενος στο άρθρο 281 ΑΚ, αφού απαγορεύει την άσκηση του δικαιώματος όταν γίνεται κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Συνεπώς, υποχρέωση αποζημίωσης κατά το άρθρο 914 ΑΚ επάγεται και το υπαίτια ασκούμενο, από τον συμβαλλόμενο διαρκούς σύμβασης, δικαίωμα καταγγελίας αυτής, από την οποία προκλήθηκε ζημία του αντισυμβαλλομένου, αν η άσκηση του διαπλαστικού αυτού δικαιώματος υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν και τα χρηστά ήθη. Η ίδια υποχρέωση αποζημίωσης γεννιέται κατά το άρθρο 919 ΑΚ, αν η άσκηση του δικαιώματος αυτού αντίκειται στα χρηστά ήθη και ο υπόχρεος ενήργησε από πρόθεση. Το δικαίωμα, ωστόσο, του συμβαλλομένου να προβεί σε καταγγελία της συμβατικής σχέσης δεν ασκείται εναντίον των χρηστών ηθών, όταν η συνέπεια της, δηλαδή η λύση της σύμβασης, εντάσσεται στις αντικειμενικά προβλέψιμες από τον αντισυμβαλλόμενο συναλλακτικές δυνατότητες εκείνου που ασκεί το δικαίωμα και δεν είναι άσχετο προς το καλώς εννοούμενο συμφέρον της επιχείρησής του (ΟλΑΠ 12/2004 ΧρΙΔ 4. 788 και ΕΕμπΔ 200δ 44 -βλ. και ΑΠ 339/2003 ΧρΙΔ 3. 612).
Τέλος, κατά το άρθρο 416 ΑΚ, η απόσβεση της ενοχής επέρχεται με καταβολή. Ο οφειλέτης, εναγόμενος προς πληρωμή ορισμένου χρέους και ισχυριζόμενος απόσβεση αυτού με καταβολή, αρκεί ν' αποδείξει την καταβολή αυτή, χωρίς να είναι ανάγκη ν' αποδείξει και ότι η γενόμενη καταβολή αφορά το επίδικο χρέος, γιατί τούτο εξυπακούεται, αφού μόνο γι' αυτό είναι η διαφορά. Ο δανειστής, ωστόσο, δικαιούται, κατ' αντένσταση, να ισχυριστεί και ν' αποδείξει ότι η προβαλλόμενη καταβολή αφορά άλλο χρέος του οφειλέτη. Στην περίπτωση αυτή ο οφειλέτης μπορεί ν' αντιτάξει ότι η καταβολή έγινε προς εξόφληση του επίδικου χρέους είτε κατόπιν συμφωνίας είτε με μονομερή απ' αυτόν καθορισμό του εξοφλητέου από τα περισσότερα χρέη με βάση το άρθρο 422 ΑΚ (ΑΠ 1439/2005 ΕλλΔνη 47. 157, ΑΠ 329/2005 ΧρΙΔ 5. 713, ΑΠ 250/2002 ΕλλΔνη 44. 177, ΑΠ 594/1999 ΕλλΔνη 41. 108, ΑΠ 1545/1997 Δ 29. 409, ΕφΑθ 2408/2004 ΕλλΔνη 45. 1700, ΕφΑθ 6240/2003 ΕλλΔνη 45. 560, Σταθόπουλος, Γενικό Ενοχικό Δίκαιο, έκδ. 2004, σελ. 1012, Ι. Καρακατσάνης, σε ΑΚ Γεωργιάδη-Σταθόπουλου, άρθρο 422 αριθ. 8, Βαθρακοκοίλης, ΕρΝομΑΚ άρθρο 422 αριθ. 13, όπου και άλλες παραπομπές στη νομολογία). (…)